Verenigde Staten starten WK 2026 in stijl met 4-1 tegen Paraguay: horen ze nu bij de wereldtop?

Als er nog twijfels waren of de Verenigde Staten klaar waren voor de druk van het gastheerschap op het WK 2026, dan zijn die in 45 fonkelende minuten tegen Paraguay weggevaagd. Na een show vol glitter en sterren – met een optreden van Katy Perry en filmsterren zoals Tom Cruise op de tribune – hield de ploeg het hoofd koel. Drie treffers in een wervelende eerste helft, gevolgd door een fraaie vierde van Gio Reyna in blessuretijd, leverden een 4-1 zege op en een droomstart in Groep D.

De ontwikkeling onder bondscoach Mauricio Pochettino, ruim anderhalf jaar aan het roer, begint zichtbaar vruchten af te werpen. Oud-doelman Tony Meola zag het al aankomen: de Verenigde Staten zijn volgens hem uitgegroeid tot een volwaardige voetbalnatie, met spelers over de hele wereld, een volwassen competitie en topfaciliteiten. De 4-1 is bovendien historisch: het is de eerste WK-zege met een marge van drie doelpunten sinds 1930.

De toon werd in Los Angeles al voor rust gezet, met 71% balbezit als illustratie van de dominantie. De ploeg oogde fit, scherp en hongerig, en werd gedragen door een publiek dat massaal kleur had bekend. Analisten prezen het elan: zo noemde Ellen White de prestatie “ongelooflijk” en stelde dat de ploeg de druk omarmde en het publiek meenam.


De hand van Pochettino was duidelijk zichtbaar: hoog drukzetten, vooruit voetballen en tegenstanders geen moment laten ademen. Dat past bij de samenstelling van de selectie: 17 van de 26 internationals spelen in de vijf grootste Europese competities, van wie zeven in de Premier League. De Argentijnse coach wil bovendien af van het underdogdenken. “Waarom niet wij?” vroeg hij eerder dit jaar. Dromen mag, maar hij waarschuwt tegelijk dat niets is gewonnen en dat consistentie over meerdere duels bepalend wordt.

De winst tegen Paraguay zet de toon voor de resterende groepsduels tegen Turkije en Australië. Waar de aanloop in de stad niet overal de sfeer van een groot toernooi ademde, veranderde dat op de wedstrijddag zichtbaar: op metro’s, in bars en koffiezaken voerden de shirts van de Verenigde Staten de boventoon.

Een kanttekening: de kwetsbaarheid bij het wegvallen van sleutelspelers. Christian Pulisic – met een assist belangrijk in de eerste helft – bleef na rust uit voorzorg in de kleedkamer na een tik op de kuit in aanloop naar het duel. Folarin Balogun, tweemaal trefzeker, verliet het veld een kleine twintig minuten voor tijd. Zonder hen bleef de controle, maar was de dreiging minder groot. Pochettino meldde na afloop dat Pulisics wissel preventief was en sprak de hoop uit dat hij voor het volgende duel inzetbaar is.

De ambities zijn helder, maar de lat ook. Sterkere tegenstand zal volgen als de Verenigde Staten ver willen komen. Oud-international Ashley Williams wijst erop dat Pochettino juist met dit toernooi in het achterhoofd werd aangesteld en dat de selectie kwaliteit genoeg heeft om ver te raken. Pochettino zelf tempert de euforie: pas bij een kwart- of halve finale kan van een echte toernooiverrassing worden gesproken. Voor nu is er vooral een overtuigende aftrap – en een land dat gelooft dat er meer in het vat zit.