Mafia: het geheime kaartspel dat Canada bindt tijdens het WK 2026

Hoog boven de Caraïbische Zee, een dag na een uitwedstrijd en met vermoeide benen, komt de Canadese selectie steevast samen in het gangpad van het vliegtuig. Niet om te slapen, maar om ‘Mafia’ te spelen: het sociale kaartspel dat binnen de ploeg is uitgegroeid tot een vast ritueel en lijm in de kleedkamer. Verdediger Joel Waterman treedt daarin vaak op als ‘verteller’, bijgestaan door teamfotograaf Audrey Magny, die een stapel kaarten schudt en uitdeelt. Zodra iedereen zijn kaart heeft gezien, klinkt het startsein: “Ga slapen.”

Wat begon met een klein clubje nieuwsgierigen tijdens de Copa América 2024 – geïntroduceerd door Kyle Hiebert en vleugelflitser Liam Millar – groeide in de maanden erna uit tot een fenomeen binnen elke interlandperiode. “We begonnen met acht man,” vertelt Jonathan David. “Maar elk kamp kwamen er jongens bij.” Inmiddels staan er avonden op hotelkamers, in vergaderruimtes en zelfs aan boord van vluchten volledig in het teken van Mafia. Er is zelfs een aparte WhatsApp-groep om de sessies te plannen.

De speluitleg is eenvoudig, de dynamiek allesbehalve: de verteller deelt kaarten; wie de afgesproken soort (bijvoorbeeld klaveren) trekt, behoort tot de ‘maffia’. Daarnaast zijn er een dokter (koningin) en een detective (koning). Met gesloten ogen ‘vermoorden’ de maffiosi een speler; de detective probeert een dader te ontmaskeren; de dokter redt zo mogelijk een slachtoffer. Daarna gaat iedereen in discussie. “Je probeert altijd te winnen, maar je weet nooit zeker in welk team je zit,” zegt keeper Dayne St. Clair. “Het is een spel van overtuigen.”

Voor Canada is het meer dan tijdverdrijf. Het team noemt zichzelf al langer een ‘broederschap’, maar onder bondscoach Jesse Marsch is Mafia het ritueel geworden dat die eenheid zichtbaar maakt. Zelfs met slechts drie dagen tussen de laatste groepswedstrijd tegen Zwitserland en de cruciale wedstrijd in de ronde van 32 tegen Zuid‑Afrika, maakt de groep tijd voor een potje. “Het brengt ons dichter bij elkaar,” zegt Waterman. “En je bent even helemaal weg van je telefoon,” vult Jonathan Osorio aan.

Binnen het spel zijn rollen en reputaties ontstaan. Jonathan David geldt als een van de besten – al ligt hij daardoor vaak vroeg uit het spel. Linksback Richie Laryea wordt geroemd als detective. “Hij kan jongens snel doorzien,” aldus Waterman. Teamgenoten plagen hem weleens met ‘te goed zijn’, maar Laryea haalt zijn schouders op: “Ze houden gewoon niet van verliezen.” St. Clair bekent dat hij soms iemand ‘onder de bus gooit’ om vertrouwen te winnen, terwijl Liam Millar juist zijn leiderschap vond als verteller, completeert met verhalende tussenspelen die de zaal aan het lachen krijgen.

Het spel helpt ook nieuwkomers integreren. Jongelingen als Jamie Knight‑Lebel schoven moeiteloos aan. “Dat maakt het makkelijker om gasten te leren kennen,” zegt St. Clair. En wanneer tegenslag toeslaat – denk aan de zware WK‑blessure van Ismaël Koné – blijkt de eenheid in de groep hecht, van schouderklop tot stilzwijgende steun.

Mafia laat persoonlijkheden naar boven komen: bluffen, vertrouwen winnen, leugens herkennen. “Als je normaal luid bent en je wordt stil als je maffia bent, dan valt dat op,” zegt Waterman. Precies die sociale scherpte zien de Canadezen terug op het veld: sneller lezen, sneller reageren, voor elkaar werken. “Spellen als dit maken wat we op het veld doen makkelijker, omdat je verbindt,” vat Laryea samen.

Voor Canada is Mafia daarmee uitgegroeid tot hét symbool van samenhorigheid op weg door het WK 2026: eenvoudig in opzet, onbetaalbaar in effect.