Kane redt Engeland tegen DR Congo; loodzware ontmoeting met Mexico in Azteca wacht

Engeland zong na afloop uit volle borst, maar tijdens de wedstrijd tegen DR Congo hing er vooral loodzware druk boven het elftal. In Atlanta werkte de ploeg van bondscoach Thomas Tuchel zich na een beroerde start alsnog naar een 2-1 zege in de zestiende finales, met dank aan twee late treffers van Harry Kane.

Het begin was nerveus en slordig. Engeland keek al vroeg tegen een achterstand aan en stuitte vervolgens meermaals op de uitblinkende doelman Lionel Mpasi. Jude Bellingham en Marcus Rashford oogden gehaast, het publiek morde en DR Congo raakte zelfs het aluminium op weg naar wat een beslissende 0-2 had kunnen zijn. Pas in het slotkwartier viel de spanning van de schouders.

“Wat een knotsgekke wedstrijd,” reageerde matchwinner Kane. “Terugkomen op deze manier stemt me enorm tevreden en maakt me trots op de groep, trots op de jongens. Het team over de streep helpen is een magisch gevoel en ik weet dat thuis in de kroegen is gevierd — en terecht.”

Tuchel wilde na afloop weinig weten van een verlammende druk op zijn ploeg. “Ik heb daar vandaag niets van gezien, en het zou zo gemakkelijk zijn om daarin mee te gaan,” zei hij. “We speelden niet met angst, maar met vastberadenheid. In deze knock-outwedstrijden moet je soms gewoon een manier vinden. We vertrouwden op onze spirit en brachten de juiste energie in het stadion en de kleedkamer — dát is de belangrijkste les van vandaag.”

De realiteit is dat de spanning niet zomaar verdwijnt. En de volgende horde belooft nog zwaarder te worden: zondag wacht Mexico in de achtste finale, in Estadio Azteca. Hoogte, hitte en een kolkende ambiance maken Mexico-Stad tot een van de lastigste podia van het toernooi. Tuchel: “Er wachten veel obstakels. Maar we hebben nu het ideale platform om oprecht te geloven dat we er klaar voor zijn en, als het moeilijk wordt, de antwoorden zullen vinden.”

Engeland kan zich zo’n onrustige openingsfase als tegen DR Congo niet permitteren. De tegenstander en omstandigheden dwingen tot scherpte vanaf minuut één. Het positieve voor de Engelsen: voor één keer kunnen ze zich in Mexico-Stad bijna als underdog profileren in plaats van als topfavoriet die ‘het’ moet thuisbrengen. In dit toernooi is er maar één alternatief voor zingend juichen na het laatste fluitsignaal: het vliegtuig naar huis. Engeland stelde dat vertrek in elk geval weer even uit.