Is dit WK Engeland's beste kans sinds 1966?


Engeland wordt door velen getipt om eindelijk volwassen te worden deze zomer. Met een eerste klas manager in Thomas Tuchel, drie Premier League-kampioenen en Harry Kane die bijna 70 doelpunten in alle competities dit seizoen heeft gescoord, wordt het WK 2026 gezien als een toernooi waar de Three Lions misschien eindelijk kunnen winnen. Het is inmiddels 60 jaar geleden dat het merendeel van het West Ham-team het WK in 1966 won, wat heeft geleid tot een pijnlijke wachttijd voor Engelse supporters die mogelijk hun oplossing vinden in de VS, Canada en Mexico. Kan Engeland het deze keer echt naar huis brengen? Natuurlijk hebben we hier eerder gestaan. Meerdere keren zelfs. In 1970, slechts vier jaar na die beroemde triomf, werden de titelverdedigers als favoriet gezien om weer te winnen en kwamen ze als tweede door een zware Groep 3. Maar Gordon Banks kreeg een mysterieuze ziekte voor de kwartfinale tegen West-Duitsland, en met hem verdween de hoop van Engeland om de Jules Rimet-trofee te behouden. Gezien het Braziliaanse team van dat jaar, dat als een van de beste ooit wordt beschouwd, is het onwaarschijnlijk dat de Three Lions het ook maar hadden geretourneerd. De grootste 'wat als' sinds die tijd kwam in 1986. Het team van Bobby Robson zag er solide uit zonder echt spectaculair te zijn in de groepsfase, maar nam de leiding in de kwartfinale en leek de overhand te hebben tegen Argentinië. Ze hadden Gary Lineker in goede vorm, die de Gouden Schoen zou winnen. Maar toen duwde Diego Maradona de bal met zijn gebalde vuist in het net, of 'Hand van God', en de momentum verschoof naar Argentinië. Maradona scoorde vervolgens een sublieme tweede om Engeland een winnable halve finale tegen de ongefavoriseerde Belgen te ontzeggen. Als ze zo ver waren gekomen, hadden ze een tweede finale tegen de Duitsers kunnen veiligstellen, 20 jaar na de eerste. De dichtstbijzijnde die de Three Lions ooit zijn gekomen, is ongetwijfeld in 1990. Na een comeback overwinning van 3-2 tegen Kameroen in de kwartfinale, stond het team van Graham Taylor gelijk met 1-1 tegen West-Duitsland dankzij een gelijkmaker van Gary Lineker. De in Leicester geboren spits, die dat jaar opnieuw de Gouden Schoen zou winnen, scoorde in de daaropvolgende penalty shootout, maar Stuart Pearce en Chris Waddle slaagden er niet in om het net te vinden terwijl Die Mannschaft met 4-3 zegevierde. De Duitsers gingen verder en wonnen de finale tegen een Argentijns team dat slechts twee doelpunten in de knock-outfase scoorde, en je kunt niet anders dan het gevoel hebben dat Engeland dat had kunnen doen als Pearce en Waddle kalm waren gebleven. Zowel 2002 als 2006 werden ook gezien als goede kansen, maar liepen om verschillende redenen stuk. In de eerste had een Engeland-selectie die werd geteisterd door blessures het ongeluk om een geïnspireerd Brazilië te treffen met Ronaldinho, Ronaldo en Rivaldo in de kwartfinale, waarbij Ronaldinho Engeland uitschakelde met een sublieme vrije trap. Maar de gebeurtenissen van vier jaar later waren veel beschamender. Wederom hingen er zorgen over blessures als een donkere wolk boven de hoop dat zomer, na de gebroken middenvoetsbeentje van Wayne Rooney in het reguliere seizoen en de knieblessure van Michael Owen tegen Zweden. Vragen werden ook gesteld over de tactische beslissingen van de laat in de race zijnde Sven-Göran Eriksson, die de in vorm zijnde Darren Bent thuis liet voor een 17-jarige Theo Walcott, terwijl de nu Manchester United-manager Michael Carrick nauwelijks in actie kwam. Engeland strompelde door de groepsfase en hun laatste 16-wedstrijd tegen Ecuador voordat ze werden uitgeschakeld in die beruchte kwartfinale tegen Portugal. En zo komen we aan bij het tijdperk van Gareth Southgate. Het zou gemakkelijk zijn om de eerste toernooipartij van de ex-Middlesbrough-manager in 2018 te zien als een gemiste kans, gezien de Three Lions hun eerste halve finale in 30 jaar bereikten en de leiding namen tegen een Kroatisch team dat weinig verwacht werd zo ver te komen. Maar de waarheid is dat Engeland zelf niet veel werd verwacht, nadat ze in de groepsfase van 2014 slechts één punt hadden gesprokkeld en in de laatste 16 van Euro 2016 door IJsland waren uitgeschakeld. Gewoon het bereiken van de laatste vier onder die omstandigheden was al een prestatie, en zelfs als Southgate's team het tegen de Kroaten had volgehouden, zouden ze in de finale ongetwijfeld zijn verscheurd door een oppermachtig Frankrijk. Het toernooi in 2022 was echter veel verontrustender. Een teleurstellende 0-0 gelijkspel in de groepsfase tegen de VS luidde alarmbellen, maar uitgebreide overwinningen van 6-2 en 3-0 op respectievelijk Iran en Wales gaven de indruk dat Engeland voor het eerst in een generatie serieuze kanshebbers waren. Evenals de dominante overwinning in de laatste 16 op Senegal. Maar ondanks dat ze de betere kant waren tegen Frankrijk in de kwartfinale, viel Engeland met 2-1, waarbij Kane een penalty miste die de score op 2-2 had kunnen brengen. Verliezen van de titelverdedigers is niets om je voor te schamen, maar overwinning zou een halve finale tegen de ongefavoriseerde Marokko hebben veiliggesteld en de uiteindelijke kampioen Argentinië leek ook niet onoverwinnelijk tijdens hun eigen campagne. Gezien die omstandigheden is het moeilijk om niet het gevoel te hebben dat Engeland de hele zaak had gewonnen als ze klinischer waren geweest tegen Didier Deschamps' team. Dus, gezien dit alles, is dit echt Engeland's beste kans sinds 1966? Nee, dat is het niet. Althans nog niet. Het deelnemersveld dit jaar is zeer sterk, en zelfs als Tuchel's ploeg hun groep wint, moeten ze waarschijnlijk een Brazilië onder leiding van Carlo Ancelotti en de huidige Europese kampioenen Spanje onder ogen zien om de ultieme glorie te behalen. Maar het is de beste kans die de Three Lions sinds 1990 hebben gehad, en met een selectie die naar verluidt zijn hoogtepunt nog niet heeft bereikt, zullen er andere kansen zijn, zelfs als ze deze keer tekortschieten. Het zal een goede prestatie vergen tegen Kroatië in hun openingswedstrijd in Groep L van vanavond om de Engelse fans op één lijn te krijgen met Tuchel die prioriteit geeft aan squadbalans boven het meenemen van zoveel mogelijk kwaliteit. Wat er ook gebeurt deze zomer, Engelse fans kunnen uitkijken naar een zeer, zeer spannende toekomst.

---

## Related Articles

1. [Huling Sayaw ni Lionel Messi: Ang Paalam ng Isang Alamat sa World Cup](https://azkalsgoal.com/fil/news/huling-sayaw-ni-lionel-messi-ang-paalam-ng-isang-alamat-sa-world-cup) 2. [Mundial 2026](https://azkalsgoal.com/fil/news/huwag-mag-panic-pagkatapos-ng-kulang-sa-bitin-na-debut-ng-espanya-sa-world-cup-2026)